Posts Tagged With: Gaja

Chaos

Gdy jeszcze morza nie było, ni ziemi,

Ni wzniesionego nad tym wszystkim nieba,

Natura taka sama jawiła się

Wszędzie. I właśnie to nazwano Chaos.

Był to skłębiony ogrom i nic więcej.


Owidiusz -‚Przemiany”


Zaiste najpierw Chaos powstał, potem Gaja

Rozłożysta,bezpieczna podstawa dla wszystkich

Nieśmiertelnych,co śnieżnym władają Olimpem

I mglisty Tartar w głębi pod rozległą  ziemią

I Eros, najpiękniejszy z nieśmiertelnych bogów.

Wątlacy członki,który i bogom,i ludziom

Ujarzmia w sercach rozum i mądre zamysły.

Z Chaosu Ereb się wyłowił i Noc czarna.

A z Nocy Eter oraz D

zień się narodziły


Hezjod-„Teogonia”

„Mitologia Greków i Rzymian”-Zygmunt Kubiak

Chaos (gr. Χάος Cháos „szczelina”, łac. Chaos, „pustka”) – uosobienie Próżni pierwotnej;praelement Wszechświata

Gaja (gr. Γαῖα Gaia, Gaiē, , łac. Gaea, Terra, Tellus, ‘Ziemia’)-bogini personifikująca ziemię jako pratworzywo świata.

Tartar (gr. Τάρταρος Tártaros)-najniższa część krainy podziemi

Eros (gr. Ἔρως Érōs, łac. Amor)-miłość,praprzyczyna Wszechswiata

Ereb (gr. Ἔρεβος Erebos, łac. Erebus, ‘mrok’)-personifikacja podziemia

Nyks (także Noc, gr. Νύξ Nýx, łac. Nox, ‘noc’)-personifikacja nocy


Categories: Mitologicznie | Tagi: , , , , , , , | Dodaj komentarz

Gaja

Opiewać zaczynam Gaję,wszechmacież stałą niewzruszenie,

Przedwieczną,życiu wszelkiemu pokarm dająca obficie.

Czy stąpa coś po boskiej ziemicy,czy też nurza się w morzu,

Czy wznosi się w przestworzach-wszystko żywi twoja hojna łaska.

Ty ,pani,dajesz piękne potomstwo i darzysz urodzajem,

Możesz człowiekowi żywot darować,możesz i z powrotem

Wziąć go sobie,gdy zechcesz.Błogosławiony wśród śmiertelnych ten,

Którego życzliwością otoczysz.W nadmiarze ma on wszystko.

Ciężkie się kłosy zginają na łanie,na bujnym pastwisku

Wielkie stado się pasie,a domostwo pomyślność wypełnia.

Sami zaś oni sławnym z prześlicznych kobiet miastem rządzą

Zgodnie z prawami słusznymi.Bogactwo i szczęście im sprzyja.

Pysznią się ich syny radością życia,młodością kwitnącą;

Dziewczęta,ich córy,w korowodach pląs wiodą ukwieconych

Na łąkach po wiotkich kwiatach depczą w radosnym uniesieniu.

Tak to właśnie ich wyróżniasz,o czcigodna ,szczodra bogini!

Raduj się matko bogów,małżonko wielogwiezdnego Nieba!

Miłym dla serca życiem zechciej obdarzyć łaskawie za pieśń!

A teraz ,po wspomnieniu ciebie,do innej przejdę już pieśni!.


Hymny homeryckie

XXX.Do Matki Ziemi (Do Gai,matki bogów)

przełożył Andrzej M.Kempiński

Gaja (gr. Γαῖα – „Ziemia”)

w mitologi greckiej bogini personifikującej ziemię jako pratworzywo świata.

Categories: Mitologicznie | Tagi: , , | Dodaj komentarz

Blog na WordPress.com.